Dragoljub Mihailović (26 kwietnia 1893, Ivanjica – 17 lipca 1946, Belgrad) – pseudonim Draža, serbski oficer i politzk.

gen. dragoljub draza michajlovic

Po kapitulacji Jugosławii zorganizował i dowodził, wiernym królowi Piotrowi II Karadziordziewiciowi, oddziałom czetników którzy podczas wojny uratowali min. 500 pilotów amerykańskich zestrzelonych w lotach nad Jugosławią. W 1942, w stopniu generała, mianowany został ministrem wojny w emigracyjnym rządzie jugosłowiańskim w Londynie. Prowadził działania zbrojne głównie przeciwko komunistycznej partyzantce Tity oraz chorwackim ustaszom. W sierpniu 1941 roku zabronił akcji zaczepnych przeciwko niemieckiemu okupantowi, w październiku 1941 roku zawarł sojusz z Quslingowskim rządem Nedicia, nawiązał także ścisłą współpracę z włoskimi wojskami okupacyjnymi z którymi w styczniu 1942 roku podpisał formalne porozumienie o współpracy. Jego wielkoserbski program polityczny nie uzyskał poparcia innych narodów Jugosławii. Wskutek tego został pozbawiony poparcia aliantów , zdymisjonowany przez rząd emigracyjny w 1944 ze stanowiska ministra wojny i napiętnowany za kolaborację- nasilił walkę z komunistami i kontynuował ją po zakończeniu wojny. W 1946 został przez nich schwytany, skazany na śmierć i stracony.